Słoneczna jesień w Opolu

Pogoda zupełnie nie fotogeniczna.

DWA DNI NA ŚNIEGU

W sobotę wybraliśmy się na spacer po południu

i wróciliśmy prawie po zachodzie słońca.

W niedzielę natomiast wykorzystaliśmy słońce przed południem.

W lesie spotkaliśmy ślady działalności bobrów. Musiały się

tam zadomowić niedawno bo obgryzionych drzew jest tylko

kilka.

Faro jak zwykle aktywny przez cały czas. Kilkanaście kilometrów

to dla niego pestka :-)

WYTĘSKNIONE SŁOŃCE

Słońce już było wysoko gdy wyszliśmy na spacer.

Udało się jednak kilka smaczków zaliczyć ;-)

DOBIERA SIĘ DO NAS ZIMA

W nocy poprószyło i mocno wieje.

Faro nie przejmował się tym.

W porannym słońcu wszystko lśniło.

NASTĘPNEGO DNIA

WYBIERZCIE SIĘ NA OLSZAK

Po wielu dniach pochmurnych i przekropnych właśnie

dzisiaj zaświeciło słońce.

Uśmiech na twarzy kierownika świadczy o zadowoleniu

z pogody, widoków i mam nadzieję, że z ekipy ;-)

Wyjątkowość tego miejsca nie wymaga komentarza.

Był to już 9 Tariktrekkig. Zapraszam na kolejny za miesiąc.

Myślę, że nowe miejsce okaże się równie piękne.

DZISIAJ RANO

Dzisiejszy spacer trwał godzinę i 10 minuti prowadził

obok intrygującego krzyża.

Pomyślałem, że warto by się było dowiedzieć czy ktoś

z tej rodziny mieszka jeszcze w okolicy.

Krajobraz poprzecinany jest wieloma liniami

energetycznymi. Na codzień nie zwracamy na to

uwagi.

Ada biega luzem i nie bała się kosiarzy. Wykaszane są brzegi 

i dno rzeczki, którą odprowadzana jest woda pompowana

z kopalni kamienia wapiennego. Zarastanie koryta powoduje

zmniejszenie się przepływności i miejscowe wylewanie wody.

Oboje wróciliśmy zadowoleni. Ada z uśmiechem na pysiu.